Candlelight dinner met James

James.jpg

Vroeger (en stiekem nog steeds) wilde ik trouwen met een Engelse dierenarts. Hij heette James Herriot. Voor de romantici onder ons: een doos tissues volstaat. 

James Herriot was een Engelse schrijver en dierendokter. Oorspronkelijk kwam hij uit Glasgow, Schotland. Later woonde en werkte hij in Engeland. Het gerucht gaat dat hij met een quilt geboren is. 

James maakte van alles mee in zijn dierenartsenpraktijk. Zijn boeken bleken een daverend succes en de BBC maakte er een televisieserie van. Gedurende dertien jaar was er geen bal op de teevee, behalve dan James en zijn dierenatelier. 

Ik ben dol op Britten en Schotten. Ik ben als Jamie Lee Curtis in A fish called Wanda. Wat zij met Russisch heeft, heb ik met Engels. Ik denk dat Britten extra krachtige tongspieren bezitten, hoe krijg je dat prachtige Engels anders uit je strot.

Give me an Englishman with candlelight dinner and I’m floating on Cloud Nine.

Mijn eerste vriendje was een Schot. We waren zeven en heavy in love. Hij heette Gavin en droeg een stropdas. Zijn moeder had een B&B alwaar wij verbleven. Ik herinner me dat zijn grote broer stiekem de koekjes opat die zijn moeder voor ons, de gasten, had neergezet. 

What a dopey guy. 

Gavin daarentegen was leuk. Ik sprak geen Engels en hij geen Nederlands. Ik sprong op een bezemsteel en vloog als Hermelien door de tuin. We begrepen elkaar zonder woorden. We speelden heks en gevangenisdirecteur en we waren intens gelukkig. 

Na een tijd verdween Gavin uit beeld. 

En daar was James op de BBC in All Creatures Great and Small. De eerste aflevering werd uitgezonden op 8 januari 1978, de laatste op kerstavond 1990. James woonde in een echt Engels huis en hij droeg een echte witte dierendoktersjas. Zijn praktijk stond vol met pillen, poeders en siamese tweelinghondjes op sterk water. 

Ik wilde dierenartsassistente worden. Dan kon ik mee als James zijn clientèle bezocht. Ik droeg het koffer en waterdichte laarzen tot aan mijn liezen. 

We scheurden in een oldtimer door pittoreske dorpjes en weids uitgestrekte velden. We maakten koeien met koorts beter. Als hij een kat moest opereren, hield ik het operatiemes vast. Ik nam de telefoon op met Herriot Residence, lady of the house speaking en stelde nerveuze klanten gerust. Tussen de middag hielp ik met het bereiden van medicijnen en plande ik afspraken in. Nachtdienst was het einde. Om drie uur ‘s nachts je bed uit om te helpen bij de bevalling van een paard in een stal die op instorten stond. 

Het is anders gelopen in het leven. Maar op een dag zal er een James voorbijkomen. Dan weet ik wat me te doen staat. Want na vierduizendvijfhonderd minuten televisieplezier heb ik mijn diploma dierenartsassistente glansrijk behaald.

Het is laat. My computer starts saying no. Ik moet naar bed en mijn kind ook. 

© Marenthe